Güneşin aydınlattığı yüzüne baktım ve aynadaki aksime. Gerçi göremiyordum kendimi, karanlıktaydım. Aynadaki aksim de simsiyahtı. Oysa ben bembeyazdım ve hep tezatlarımı sevmiştim. Ben beyazdım belki güneş yüzü görmediğim için. Sen siyahtın hep aydınlıkta kaldığın için. Gözlerim siyahtı benim, bundandı belki bu görünüş. Sense etrafa yeşil bakıyordun. Ben seni siyah gördüm, sen beni yeşil gördün. Bazen beyaz, bazen mavi. Gözlerin seni yanılgıya düşürüyordu çoğu zaman. Siyaha ait olan bendim, renklere ait olan sen.